Küçük bir çocuktum eskiden Gecenin kucağında karanlığın tam ortasında hayaller kuruyordum uzun uzun hayaller Hiç Deniz görmemiş ama kocaman okyanuslarda yüzebilecek hayaller... Aklı Başında Değildi Henüz Gecemin Sarhoştu sabah olsun isterdi Sabah olsun ki kurduğum hayallerden kurtulsun Çünkü öyle hayaller kuruyordum ki karanlık korkuyordu benden... Ben kovaladıkça o sabaha yaklaşıyor güneşi özlüyordu... KOCAMAN bir çocuğum şimdi karanlığın tam ortasında küçücük hayaller kuruyorum kısa kısa hayaller Çok Büyük denizler gördüm ama hiçbirine taşıyacak kadar büyük bir hayalim olmadı Aklım başında değildir sarhoşum Ve geceden kaçıyorum karanlıktan korkuyorum.. Ben kaçtıkça o üzerime geliyor ne kadar tuhaf benim bekleyeceğim özleyeceğim bi güneşim bile yok... Bizi Hep Zamanla kandırdılar büyüdükçe şöyle büyüdükçe böyle oysa bize hiç sölemediler.Ne kadar hayal kurarsan kur ne kadar büyük olursa olsun hayallerinden umutlarını çalacak insanı ne hayatına nede hayallerine koyma diye..!!!