Şimdi söyleyeceklerimi ben daha önce hiç kimseye söylemedim. Uzun süreden beri hayatımı senin üzerine endekslediğim, seninle yattığım seninle kalktığım doğru. Telefonumda mesajını görmek için heyecanlandığım kaç sabah oldu bilmiyorum, ya da çalan telefonun arayanının sen olmasını umduğum kaç kez. Bilmiyorum. Seni özlemekten hiç sıkılmadım, beklemekten hiç yorulmadın, hatta bütün boktan huylarını görmezden gelmek içim sarfettiğim çabayı uzay bilimlerine sarfetseydim aya giden ilk Türk olurdum. Bu gün fotoğraflarımızı sildim, çoğunda sen güzel çıkmıştın.Birlikte olduğumuzu bilenlerin bana neden ayrıldığımızı sorma ihtimallerine karşı da kafamda bir kaç cevap oluşturdum. Zaten birbirimize göre değildik filan..Neyse yazarken ağzımın kuruduğunu farkettim, şimdi mutfağa gidip su içmek istiyorum. Daha uzun yazardım ama şimdi gerek yok böyle duygusal devinimlere filan uyurum sonra da haberin olsun rahat bir vicdan kadar ergonomik hiç bir şey yokmuş. Sağlıcakla kal.