zamansız başlayan aşklar gibiyiz

ne yönimüz belli ne şeklimiz

aslında bir kalpte iki kişiyiz

sanmaki sensiz bu kalpte yaşarım

adını yazdım kaldırım taşına

oturup bekledim köşe başında

belki döner bakarsın diye

göz yaşımı akıttım kalbime boşu boşuna

hasretle bekledin iki ay geçti

sana karşı ümidim hiç tükenmedi

ömür dediğn gülüm seni beklemekle geçti

bak artık bu kalp sensiz tükendi

bu aşkın sonu mezarda bitti...