Geceleri yazdığım karanlığı rüyalarımda gördüğüm düşlerimin karanlıktaki tek sahibi yalnızlığımın belki de görünmeyen tek yanı içimde sakladığım hasretlerimin döküldüğü tek kağıt mürekkebi tükenmiş bir kalem ve sen yalnızlığımın kanayan yanı şimdi kanımla yazdığım yazılarımın gözyaşlarımla temizlediğim bütün duygularımın sadeliğiyle sen oluyorum. Görmezden geldiğin bir kalbin üzerine basıp geçtiğinde içindeki aslında bir tek senin yalnızlığını yazıyorum. Hiç bitmek bilmeyen nefretime belki de yenik düşüyorum. Saat 23:48 sularından sadece seni yazıyorum. Sen olmanın ne demek olduğunu anlıyorum. Geceleri kanayan yaramın adının hasret olduğu biliyorum. Nakış nakış işlediğim kalbimin sadece bir hançerle yaralanmasını izliyorum. Şimdi susuyorum çünkü beni yaralayan o hançer senin ellerinde inme daha derinlere çünkü orada bir tek sen var dokunma ona onu da incitme yüreğimde şimdi gözlerimi kapıyorum seninle yaşanan o güzel günlere.......